Zo de eerste schoolweek zit er alweer op. Wat zijn we al snel weer terug in het ritme, alsof het nooit vakantie is geweest. Het voelt ook een beetje alsof zoonlief alweer weken naar school gaat.
De eerste dag
De eerste dag had zoonlief er niet zoveel zin in. We waren hem er al een week op aan het voorbereiden, dat heeft hij ook nodig. Hij moet even weer aan het idee wennen. 's Morgens ging het thuis allemaal prima, we waren mooi op tijd op school. Tot zover ging het goed. Het moment van afscheid was moeilijk, hij bleef aan mij hangen en ik mocht niet weg. Gelukkig mocht hij even bij juf op schoot, maar ik ging niet lekker naar huis.
Vorig jaar
Vorig jaar mocht zoonlief al naar groep 2. Hij is van december en juf vond hem al toe aan groep 2.
Na een half jaar groep 1 ging zoonlief dus al naar groep 2. Prima, als hij daar aan toe is. Maar al snel bleek dit nog net een stapje te ver, hij vond werken niet leuk en begon dan te mopperen. Ook wij zagen thuis een gefrustreerd kind. Na een week of 3 kwam juf bij mij of het goed was dat hij weer de taken van groep 1 zou gaan doen. Hij bleef gewoon in groep 2, maar deed een stapje terug. Prima! Het is een jongentje dat erg van spelen houdt, hij heeft veel fantasie en houdt niet zo van knutselen. Hij knapte hier dan ook zichtbaar van op. Hij zat ook in een hele fijne klas, waar iedereen geaccepteerd wordt zoals hij is. Of je nu stottert (zoals onze zoon), wat drukker bent of niet zo goed kan leren. Iedereen hoorde erbij. Hij had veel vriendjes en lag goed in de groep. Als het aan hem lag wilde hij elke dag wel bij iemand spelen.
Maar in mei verhuisde zijn grootste vriend. Hij kent dit jongentje al vanaf de crèche en daar speelden ze altijd al samen. Gelukkig had hij in de klas nog veel vriendjes over. Maar vlak voor de zomervakantie hoorden we dat nog een vriendje zou gaan verhuizen. En een groot deel van zijn vriendjes zou wel naar groep 3 gaan.
Vandaar dat hij ook tegen school op zag. Er blijven niet veel jongentjes voor hem in groep 2. Hij moet zijn plekje zien te vinden.
De eerste schooldag
We stonden op tijd op en waren ook mooi op tijd klaar. Tot zover was er niks aan de hand. Alles verliep soepel. Tot het moment dat we op school waren. Hij bleef aan mij hangen. Het advies dat ik ouders vaak gaf als het afscheid moeilijk was, snel weggaan, werkte niet. Als ik me eindelijk had losgemaakt had hij me in no time alweer vast. Uiteindelijk heb ik hem bij juf op schoot gezet en kon ik weggaan. Ik ging niet leuk weg en bleef de hele ochtend een naar gevoel houden. Dat hij nog een jaar groep 2 gaat doen is een goede keuze, maar je kind op die manier achter laten is niet leuk. Ik was dan ook blij dat het 12.00 uur was en we hem weer op konden halen. Toen ik hem in de rij zag staan zag ik al een heel ander koppie. Een blij en ontspannen koppie zwaaide vrolijk naar mij. Gelukkig, het was allemaal goed gegaan.
Metamorfose
En nu, het lijkt wel alsof hij een metamorfose heeft ondergaan. Waar hij in de vakantie af en toe boos was, is hij nu blij en vrolijk. Hij verteld over school. Dit deed hij vorig jaar niet. Als we dan vroegen: "Hoe was het op school?" Kregen we een simpel: "Leuk." te horen. En als we vroegen: "Wat heb je gedaan?" Kregen we als antwoord: "Moet je raden!" Kortom er kwam weinig uit. De eerste dag kwam hij al thuis met hele verhalen. Hij had met de lego gespeeld en hij had een verjaardagskalender gemaakt. Ik hoop dat hij dit doorzet.
Ik hoop dat dit voor hem een mooi schooljaar wordt. Een schooljaar waarin hij kan groeien, blijft spelen, maar het werken ook leuk gaat vinden. Ik hoop dat hij straks er echt aan toe is om naar groep 3 te gaan. Ik heb er in ieder geval alle vertrouwen in!
