Ladiesrun

Ik heb het gedaan, ik heb me opgegeven voor de ladiesrun.

Nu denk ik wel even: "Oeps!"
Waarom?
Omdat ik echt totaal geen hardloopervaring heb, sterker nog, ik ben er helemaal niet goed in.
Ik hoor jullie al bijna denken: "Waarom doet ze dan in vredesnaam mee?"
Goede vraag!

Waarom
Het begon met het idee van de oudercommissie van de creche. Sinds een jaar zit ik hierin en dit vind ik erg leuk. Het idee was om mee te doen aan de bedrijvenloop van de 4 mijl in Groningen. Aangezien het mij altijd al leuk leek om hier aan mee te doen vond ik het wel een goed idee. Helaas was het behoorlijk prijzig voor een klein bedrijf, dus werd het niet de 4 mijl, maar de ladiesrun. Uiteindelijk ook een groot evenement in het centrum van de stad. Ook wordt er stilgestaan bij iets dat vele vrouwen treft: borstkanker. Iets dat mij persoonlijk ook aangrijpt.

En nu?
Tja, en nu? Nu wordt het trainen geblazen. Ik moet nog even goed nadenken hoe ik dit aan ga pakken. Er werd al gezegd dat je het ook kan lopen. Maar om eerlijk te zijn is dat mijn eer te na. Ik beloof niet dat ik alles zal hardlopen, maar het grootste gedeelte wel.
Dus, hardloopschoenen aanschaffen en rennen maar.........

Zin in
Ook al heb ik geen hardloopervaring, ook al zal ik een deel gewoon lopen, ik heb er erg veel zin in. Het is een overwinning voor mezelf. Ik doe iets wat ik nooit verwacht had te zullen doen. Ik kijk ernaar uit! (Maar zie er ook wel tegenop, stiekem)

Is er iemand die nog goede tips heeft om in korte tijd (ongeveer 1 maand) redelijk getraind te zijn? 

The elevator pitch

Op dit moment ben ik druk bezig met het zoeken naar een andere baan. Ik heb de PABO gedaan en dan is dat nog best een lastige klus. Niet omdat het opleidingsniveau niet goed is, maar meer doordat de opleiding niet heel breed is. Je bent leerkracht voor de groepen 1 t/m 8. Ik heb dan de specialisatie onderbouw, maar ben ook inzetbaar in de bovenbouw. Verder heb ik hier en daar wel een certificaat behaald, maar daar blijft het voor mij bij. Aangezien ik op dit moment niet meer als leerkracht aan het werk wil, blijven er weinig opties over. Tenzij ik directeur wil worden. En die ambitie heb ik niet.

Andere carrière
Wat nu? Ik weet het niet zo goed. Ik heb wel aanbevelingen gekregen, maar het is moeilijk kiezen. Daar komt ook bij dat ik voor ander werk eventueel omgeschoold moet worden. En wat dat anders is, dat weet ik nog niet zo goed. Ik geniet van waar ik nu mee bezig ben, het bloggen. Verhalen schrijven, creatief bezig zijn. Ik zou ook graag iets in die richting doen. Vooral het creatief bezig zijn. Doordat ik nu de tijd en vooral ook de energie hiervoor heb merk ik dat ik daar van geniet. Maar ik merk vooral ook dat ik daar wel goed in ben, al dacht ik eerst van niet. Ik had er eerder de energie niet voor. Ik ben nu aan het uitzoeken wat ik met deze creatieve kant zou kunnen gaan doen. Wat voor functies zijn er die bij mij passen. Maar wat ook belangrijk is, waar kan ik werk in vinden.

Opdracht
Ondanks dat ik nog niet goed weet wat ik moet gaan doen kreeg ik al wel een opdracht van mijn coach. Ik moet een kort verhaaltje schrijven over mezelf. Dit om mezelf te presenteren. Moeilijk, want daar ben ik dus helemaal niet goed in. Ik moet dit doen volgens het principe van: "The elevator pitch." Dit houdt het volgende in:

Je hebt een sollicitatiegesprek en je ontmoet diegene al bij de lift. Hij verteld je dat hij eigenlijk niet veel tijd heeft en dat hij al snel een andere afspraak heeft. Hij nodigt je uit om in de lift mee naar boven te gaan. In de lift krijg je de kans om jezelf te presenteren. Je hebt dus niet veel tijd, ongeveer 30 - 60 seconden om jezelf te laten zien. Wie ben je, wat kun je!

Het moet dus een verhaaltje zijn waarin je verteld wie je bent, wat je weet, wat je kwaliteiten zijn en wat jij wil. Poeh, voor mij een hele uitdaging. Ik ben er namelijk erg goed in om de punten te benoemen waar ik aan moet werken, maar de punten die sterk zijn dat is lastiger. Kortom, mezelf verkopen is niet mijn sterkste punt. Ik ben dus nu goed aan het nadenken wat ik in dit verhaaltje ga gebruiken. Een kleine opzet heb ik al, nu de rest nog. Ondanks dat ik dit erg moeilijk vind, kom ik er vast wel uit.

Tips

• Schrijf het uit
• Lees het voor (voor jezelf, in de spiegel)
• Film het met je telefoon
• vertel het verhaal aan een ander
• Doe wat met de opmerkingen die je dan krijgt

Ik geniet van mijn leven op dit moment, ik geniet volop van de kinderen. maar de volgende stap in mijn leven komt steeds dichterbij, een nieuwe, frisse carrière. Ik heb er in ieder geval nu al zin in! Wordt vervolgd!

een dwarse peuter het hoe en waarom!

Momenteel is onze peuter van 3 dwars. Als ik links wil, wil zij rechts en andersom. Ik vind dit soms lastig om mee om te gaan. Helemaal als we op tijd staan. Kinderen voelen dat feiloos aan en kiezen dat soort momenten vaak om lekker hun eigen willetje door te drijven.
Inmiddels heeft ze al een keer in de winkel op de grond gelegen, heb ik haar menig keer moeten tillen omdat ze niet mee wil (waar de meeste kinderen snel komen als je b.v. de winkel uitloopt blijft zij staan er zit dus niks anders op dan haar te tillen). Dit deed mij afvragen waarom peuters eigenlijk in de peuterpuberteit komen en hoe je het beste met
zo 'n dwarse bui om kan gaan.

Waarom zijn peuters soms dwars
Ondanks dat dit geen leuke periode is voor de ouders, maar ook voor het kind, is het wel een nuttige periode. In deze fase ontdekt het kind zijn eigen wil. Het kind ontdekt dat het een eigen persoon is. Een persoon dat ook een eigen mening heeft. Het kind ontdekt dat het ook nee kan zeggen. Ze testen hun grenzen uit, proberen net een stapje verder te gaan dan mag. Het is weer een stapje dichter naar zelfstandigheid.
Hoewel je liever niet hebt dat je kind zich afzet, is het toch een goed teken dat het kind dit doet. Een kind doet dit vooral bij de ouders want daar voelt het zich veilig. Het kind weet dat je het niet zal afwijzen omdat het boos is. Uiteindelijk is het dus ook een goed teken dat het kind dit doet.

Tips voor de omgang met een peutepuber

• Blijf rustig, vertel rustig het gedrag dat je verwacht. Je kunt ook uitleggen waarom het niet mag (al zullen ze dit nog niet altijd begrijpen).
• Geef het kind niet zomaar zijn/haar zin. Het wordt dan beloond voor het gedrag en zal dit dus een volgende keer weer doen.
• Soms is het goed om een time out te geven. Het kind krijgt dat de kans om weer rustig te worden, maar jij als ouder ook. Je krijgt dan zelf de kans om na te denken hoe je het verder aan gaat pakken.
• Geef complimentjes als het kind het wel goed doet (b.v. als het niet boos wordt als het geen snoepje mag, of als het kind zonder boos te worden mee naar huis gaat).
• Negeer negatief gedrag en beloon positief gedrag (negeer b.v. als het kind krijsend op de grond ligt, beloon het als het b.v. lief mee naar boven gaat als het op bed moet).
• Geef het kind keuzes. Als het b.v. slippers aan wil in de winter, leg dan uit dat het daar te koud voor is en laat het kind kiezen uit 2 paar schoenen. Zo krijgt het toch het gevoel zelf te kunnen kiezen.
• In sommige gevallen kan er een compromis gesloten worden b.v. bij het eten. Jij wilt eigenlijk dat het kind zijn/ haar bord leeg eet, maar het kind wil maar 1 hapje. Probeer met het kind een middenweg te vinden, zo krijgt het kind het gevoel dat het mee mag beslissen, maar bepaal je zelf de grenzen.
• Maak het altijd goed met je kind. Als de rust is weergekeerd knuffel dan even en laat het kind weten dat je ze ondanks de driftbui toch lief vind.
• Wijs het gedrag af, niet het kind. 
• Probeer het woordje "niet" te vermijden. Zeg wat je wel van het kind verwacht. B.v. "ga je op je stoel zitten" i.p.v. " niet op je stoel staan".

Elk kind is weer anders, wat bij de één goed werkt, werkt bij de ander totaal niet. Het is altijd weer een beetje zoeken naar de juiste manier.