een dwarse peuter het hoe en waarom!

Momenteel is onze peuter van 3 dwars. Als ik links wil, wil zij rechts en andersom. Ik vind dit soms lastig om mee om te gaan. Helemaal als we op tijd staan. Kinderen voelen dat feiloos aan en kiezen dat soort momenten vaak om lekker hun eigen willetje door te drijven.
Inmiddels heeft ze al een keer in de winkel op de grond gelegen, heb ik haar menig keer moeten tillen omdat ze niet mee wil (waar de meeste kinderen snel komen als je b.v. de winkel uitloopt blijft zij staan er zit dus niks anders op dan haar te tillen). Dit deed mij afvragen waarom peuters eigenlijk in de peuterpuberteit komen en hoe je het beste met
zo 'n dwarse bui om kan gaan.

Waarom zijn peuters soms dwars
Ondanks dat dit geen leuke periode is voor de ouders, maar ook voor het kind, is het wel een nuttige periode. In deze fase ontdekt het kind zijn eigen wil. Het kind ontdekt dat het een eigen persoon is. Een persoon dat ook een eigen mening heeft. Het kind ontdekt dat het ook nee kan zeggen. Ze testen hun grenzen uit, proberen net een stapje verder te gaan dan mag. Het is weer een stapje dichter naar zelfstandigheid.
Hoewel je liever niet hebt dat je kind zich afzet, is het toch een goed teken dat het kind dit doet. Een kind doet dit vooral bij de ouders want daar voelt het zich veilig. Het kind weet dat je het niet zal afwijzen omdat het boos is. Uiteindelijk is het dus ook een goed teken dat het kind dit doet.

Tips voor de omgang met een peutepuber

• Blijf rustig, vertel rustig het gedrag dat je verwacht. Je kunt ook uitleggen waarom het niet mag (al zullen ze dit nog niet altijd begrijpen).
• Geef het kind niet zomaar zijn/haar zin. Het wordt dan beloond voor het gedrag en zal dit dus een volgende keer weer doen.
• Soms is het goed om een time out te geven. Het kind krijgt dat de kans om weer rustig te worden, maar jij als ouder ook. Je krijgt dan zelf de kans om na te denken hoe je het verder aan gaat pakken.
• Geef complimentjes als het kind het wel goed doet (b.v. als het niet boos wordt als het geen snoepje mag, of als het kind zonder boos te worden mee naar huis gaat).
• Negeer negatief gedrag en beloon positief gedrag (negeer b.v. als het kind krijsend op de grond ligt, beloon het als het b.v. lief mee naar boven gaat als het op bed moet).
• Geef het kind keuzes. Als het b.v. slippers aan wil in de winter, leg dan uit dat het daar te koud voor is en laat het kind kiezen uit 2 paar schoenen. Zo krijgt het toch het gevoel zelf te kunnen kiezen.
• In sommige gevallen kan er een compromis gesloten worden b.v. bij het eten. Jij wilt eigenlijk dat het kind zijn/ haar bord leeg eet, maar het kind wil maar 1 hapje. Probeer met het kind een middenweg te vinden, zo krijgt het kind het gevoel dat het mee mag beslissen, maar bepaal je zelf de grenzen.
• Maak het altijd goed met je kind. Als de rust is weergekeerd knuffel dan even en laat het kind weten dat je ze ondanks de driftbui toch lief vind.
• Wijs het gedrag af, niet het kind. 
• Probeer het woordje "niet" te vermijden. Zeg wat je wel van het kind verwacht. B.v. "ga je op je stoel zitten" i.p.v. " niet op je stoel staan".

Elk kind is weer anders, wat bij de één goed werkt, werkt bij de ander totaal niet. Het is altijd weer een beetje zoeken naar de juiste manier. 

review mikado magnetico

Vandaag ga ik voor het eerst een review schrijven. En wel over een spelletje dat ik een tijdje geleden kocht voor een paar euro bij de kruidvat. Het heet: Speelkwartiertje, mikado magnetico. Het spelletje is van Jumbo. In het doosje zitten 24 stokjes in de kleuren groen, oranje, blauw, geel en rood. Ook zit er een grijs stokje in met aan de bovenkant een magneet. Bij de gekleurde stokjes zit aan beide uiteinden een klein magneetje. Het spel is geschikt voor kinderen vanaf 5 jaar en kan gespeeld worden door 2 - 4 personen.

Het spel
Het spel wordt op dezelfde manier gestart als normale mikado. Je neemt alle stokjes in de hand en laat ze op de tafel vallen.
De jongste deelnemer mag beginnen. Bij de gewone versie van mikado moet je met je vingers de stokjes pakken zonder dat de andere stokjes bewegen. Bij mikado magnetico moet je ook de stokjes pakken zonder dat de andere stokjes bewegen, maar dan doormiddel van het grijze stokje. Door deze bij het uiteinde van een van de stokjes te houden blijven ze plakken en kun je ze uit de stapel weghalen. Zodra een stokje beweegt ben je af en mag de volgende speler.

Puntentelling
In de handleiding staat dat je punten krijgt. Voor elk groene stokje 5 punten, voor elk oranje stokje 10 punten, voor elk blauwe stokje 15 punten, voor elk gele stokje 20 punten en voor elk rode stokje 25 punten. Zodra een speler af is worden de punten opgeteld en mag de volgende speler. Wie aan het eind van de rit de meeste punten heeft, heeft het spelletje gewonnen.

Hoe wij hem speelden
Ik speelde het spelletje met mijn 5 jarige zoon. Ik besloot om dit zonder puntentelling te doen en gewoon zoals dat bij gewone mikado is wie de meeste stokjes heet, heeft gewonnen. Hij heeft nu nog geen inzicht in punten en wie dan de meeste heeft. Wel kan hij de stokjes tellen en op die manier bepalen wie de meeste heeft en wie dan de winnaar is. Voor hem nog wel zo duidelijk. Als hij ouder wordt kunnen we het alsnog met punten gaan spelen.

Wat vonden we ervan
Wij vonden het een erg leuk spelletje. De magneten geven wel een extra spanning aan het spelletje. De stokjes bewegen wat sneller. Maar het is leuk en spannend om te doen. Het was even zoeken naar een goede tactiek door de magneten, maar die hadden we al snel gevonden. Doordat je nu meer afstand hebt met je hand gebeurt het minder snel dat je tegen de stapel aanstoot. En tot slot vond mijn zoon het erg leuk om te kijken wie er uiteindelijk had gewonnen. Hij was de winnaar, al leek het er in het begin op dat ik zou gaan winnen.

Wat leren kinderen ervan

• Het magnetische principe;
• Spelregels. Mijn zoon vond het in het begin lastig. Als er dan een stokje wiebelde wilde hij toch het stokje hebben dat hij probeerde te pakken. Ze leren goed wat de spelregels zijn, dat deze erbij horen en waarom ze erbij horen;
• Winnen en verliezen. Mijn zoon raakte in het begin wat gefrustreerd doordat ik veel stokjes achter elkaar kon pakken. Toen hij op zijn beurt ook meerdere kon pakken was dit al snel weer over. Ze leren op deze manier dat iedereen kan winnen en dat verliezen ook bij een spelletje hoort.
• Aan het eind kun je nog een spelletje doen: "Wie denk je dat er heeft gewonnen" "Waarom denk je dat." Je kunt de stapeltjes bij elkaar houden: "Welke is het dikst, welke is het breedst" Zo leren ze ook ruimtelijke begrippen. Tot slot ga je de stokjes tellen, ook weer een goede oefening: "Wie heeft de meeste/minste." In een later stadium leren ze ook nog de punten bij elkaar optellen.
• Het bevordert ook de concentratie. Doordat het kind de stokjes met een magneet moet pakken, moet het voorzichtig zijn zodat de andere stokje niet gaan wiebelen.
• Het bevordert de motoriek.

Jongere kinderen
Onze dochter van 3 wilde ook graag het spelletje doen. Zij vond het vooral leuk om met de stokjes en het magneetje te spelen. Zij was vooral aan het ontdekken hoe het werkte met de magneten. Je zou er nog andere spullen bij kunnen pakken. Wat blijft er wel plakken en wat blijft er niet plakken aan de magneet.

Kortom
Het is een leuk en leerzaam spelletje. Het kind kan zich ontwikkelen op verschillende gebieden (motoriek, inzicht, spelregels, sociaal emotioneel). Ook zijn er meerdere mogelijkheden om het spel te spelen. Tot slot kun je nog meer activiteiten doen met het spelletje om het magnetisch principe uit te leggen aan kinderen. Voor kinderen is het ook erg leuk om gewoon te experimenten met de magneet.

Teken. week van de teek

Deze week is het "de week van de teek". Een week waarin veel aandacht is voor teken, vooral ook voor de gevaren ervan. En het is goed dat dit onder de aandacht wordt gebracht. een teek kan de ziekte van lyme overbrengen en als dit niet op tijd wordt geconstateerd kan dit grote gevolgen hebben.  Op veel blogs wordt er ook aandacht besteed aan deze week. Op verschillende manieren. De een schrijft een blog, de ander vlogt een hele week (lisanneleeft). Door de video `s die zij deelt ben ik wel even weer met mijn neus op de feiten gedrukt. Ze laat heel goed zien wat de ziekte met haar doet. Heftig! Maar ook heel goed. Het deed mij in ieder geval beseffen dat ik ontzettend veel geluk heb gehad. Hieronder mijn verhaal.


Trouwen
Op 20 juni 2008 ben ik getrouwd. We hebben een geweldige dag gehad en ontzettend genoten. Na onze trouwdag zijn we een weekendje weggeweest. Daarna moest ik nog een halve week werken voordat het zomervakantie was. pas dan zouden we op reis gaan naar Noorwegen. Drie weken kamperen in Noorwegen, ik keek er ontzettend naar uit!

Noorwegen
Nadat alles op mijn werk was afgehandeld en ook mijn man vakantie had konden we vertrekken voor een "onbezorgde" vakantie naar Noorwegen. En wat is dat land prachtig. Mooie natuur met watervallen, sneeuw, fjorden en gletsjers. We hebben zelfs een gletsjertocht gemaakt.

Na ongeveer 1 1/2 week gingen we naar een camping aan het Sognefjord. We hadden een prachtig plekje op een camping met een boomgaard. De bomen gaven ons heerlijk schaduw, want inmiddels waren de temperaturen flink opgelopen.

En toen....
Op een ochtend was ik onder de douche geweest en zaten we te ontbijten onder een boom. Ik had wat jeuk bij mijn knieholte en krabde even. En toen voelde ik iets vreemds, er zat iets in mijn been. Toen ik keek schrok ik een beetje, er zat een klein beestje in. We hadden het vermoeden dat het een teek was, maar om het zeker te weten liep ik naar de eigenaresse van de camping. Toen ik het haar liet zien, raakte ze flink in paniek. De zin die ze zei vergeet ik nooit meer: "It `s very dangerous, you have to see a doctor emediatly." Wow, wat voor beest had ik wel niet in mijn been! We kregen het adres van een arts en daar gingen we dus naartoe.
Daar aangekomen zei ik tegen de assistente: "I `ve got an animal in my leg" (hier hebben we later smakelijk om gelachen, op dat moment wist ik het even niet anders te verwoorden). Ik moest achter de balie komen om het te laten zien. Zij bevestigde wat we al dachten, een teek en deze moest verwijderd worden.
Na een tijdje wachten kwam een arts me halen. Hij ging aan de slag, maar deed dit wel heel erg onhandig. Hij zat wat te plukken, gebruikte wat gel om er voor te zorgen dat het beestje los zou laten. Uiteindelijk had hij het lijfje wel, maar de pootjes nog niet. Uiteindelijk lukte het om alles eruit te halen. Ik kreeg de instructie mee om als er een rode plek of kring zou verschijnen ik naar een arts moest gaan.
Pfffff, wat een ochtend, maar ik was blij dat het beestje uit mijn lijf was.
We hebben daarna nog een prachtige 1 1/2 week gehad en genoten van alle prachtige dingen wat Noorwegen te bieden heeft.


Eenmaal thuis
Eenmaal thuis hebben we nog smakelijk gelachen om dit avontuur, vooral de zin: "I `ve got an animal in my leg" is vaak voorbij gekomen.
Ongeveer een week na thuiskomst ontdekte ik een pijnlijke rode plek op mijn been. Het zat op dezelfde plek als waar een paar weken eerder de teek was verwijderd.
Ik schrok hier erg van en heb meteen een afspraak gemaakt bij de huisarts. Daar heb ik mijn verhaal verteld. Hij heeft me meteen een antibioticakuur gegeven. Deze moest ik afmaken. Ook moest ik als de kuur was afgelopen nog bloed laten prikken om te kijken of ik ook de ziekte van lyme zou hebben. Gelukkig was de test negatief en heb ik tot op heden geen klachten gekregen.


Besef
Nu ik veel verhalen zie en lees besef ik des te meer dat ik veel geluk heb gehad, want het had dus ook heel anders kunnen gaan. Ik kreeg een rode vlek, maar dit is niet altijd het geval. Het maakt dus ook dat ik dit jaar weer veel alerter ben op teken, ook bij de kinderen. "De week van de teek" heeft voor mij wel zijn werk gedaan! En ik wil iedereen meegeven om alert te zijn, want de gevolgen kunnen erg groot zijn, het kan je leven op zijn kop zetten!