Blije momenten uit mijn blije boek, februari 2016

En dan is februari ook alweer voorbij en is het maart. De kinderen hebben op dit moment voorjaarsvakantie, dus we zitten even weer in de relaxstand. Dat vind ik altijd genieten. Even geen wekker die gaat, even niet opgejaagd aan het ontbijt zitten, maar rust. Hieronder kun je de blije momenten vinden van de afgelopen maand. Februari stond voor mij in het teken van wekelijkse bezoekjes aan de oogarts. De irisonsteking waar ik mee te kampen had was nogal hardnekkig. Uiteindelijk was er een injectie in het oog voor nodig om er voor te zorgen dat het overging. Gelukkig waren er deze maand ook weer een hoop leuke momenten.

• Frozen heeft hier ook zijn intrede gedaan en dat is echt genieten. Onze dochter speelt het verhaal na en zingt de liedjes op haar eigen manier. En regelmatig wordt de film bekeken. En ik moet eerlijk bekennen, ik vind de film ook erg mooi.

• Dat de boze buien van onze zoon zo goed als over zijn. We hebben een pittige periode achter de rug, maar op dit moment zit hij gewoon lekker in zijn vel en gaat het goed met hem.
• Op 13 februari mocht zoonlief oefenzwemmen. Weer een fase verder. Oefenzwemmen moet in dit geval niet verward worden met proefzwemmen. Omdat hij zwemles heeft bij een kleine zwemschool in een klein bad gaan ze oefenzwemmen. Het bad waar hij zwemles heeft is namelijk niet het bad waar hij gaat afzwemmen. Het bad waar hij gaat afzwemmen is groter en kouder en ook de kant waar hij vanaf moet duiken is hoger. Om alvast te ervaren hoe dit is gaan ze oefenzwemmen. Ik vind dit wel goed. Hij vond het erg leuk maar ook spannend. Maar hij heeft het heel erg goed gedaan!
• Op school werken ze over de ruimte. De kinderen zijn hier erg enthousiast over. Ze hebben het er thuis veel over en spelen en tekenen erover. ook komen ze thuis met hele verhalen. Het is zo leuk om ze te zien genieten van school. Op school weten ze de thema `s ook goed uit te werken. De inleiding was door een vliegende schotel op het plein te laten landen. Wij gaan zelfs op alienjacht. Zoonlief is op zoek naar aanwijzingen.

• Zoonlief gaat steeds beter lezen en heeft er ook veel lol in. Uit de bibliotheek halen we boekjes die hij zelf kan lezen. Hij geniet hier erg van en ik ook!

• Onverwacht bezoek van een vriend van manlief en zijn gezin. Erg leuk om elkaar na een lange tijd weer te zien en te spreken.
• Ook heb ik dikke pret gehad om dochterlief. Ze hadden een gezellige middag op school. Ze gingen cake versieren, kleuren en ze werden geschminkt. Maar dochterlief had het zelf gedaan en haar hele gezicht had ze eronder gekliederd. Vooral haar trotse en blije gezicht toen ze de school uit kwam lopen was onbetaalbaar!
• Dochterlief heeft deze maand ook haar eerste zwemles gehad. Ze deed heel goed haar best. Zo schattig om haar in het water te zien met alle toeters en bellen om. Een van de kinderen ging voor B en moest een stuk verder onder water zwemmen dan de rest. Dochterlief werd wel een beetje overmoedig toen ze zei: "Ik kan ook wel zover hoor." Ze mocht van de juf, maar door alle drijfmiddelen lukte haar dat natuurlijk niet. Bij dezelfde les mocht zoonlief zijn kurkje af en deze ook afhouden. Kortom een trotse moeder hier!
• De eerste zondag van de vakantie hebben we op een gezellige manier ingeluid. We zijn met de bus (wat voor de kinderen al een hele belevenis is) naar de stad gegaan en zijn naar de bioscoop geweest. We hebben Buurman en Buurman gezien. De kinderen kregen een kaartje mee waarop ze stempels moesten verzamelen van mensen met een Zootropolis badge. Als ze het kaartje vol hadden kregen ze een suikerspin en een detectivediploma. Elsa deelde ze uit. Dochterlief was onder de indruk, maar wilde niet met Elsa op de foto. We hebben erg gelachen en genoten van deze gezellige middag. We hebben de dag afgesloten door te gaan gourmetten.

nu gaan we genieten van maart. De maand dat het hopelijk lente gaat worden. De maand dat we Pasen gaan vieren. Er zullen ook deze maand vast weer een hoop mooie, ontroerende en blije momenten zijn!

Journaling oftewel dagboek schrijven

Journaling, sinds een tijdje ben ik hiermee begonnen. Ik kwam op het idee toen ik om inspiratie op te doen aan het scrollen was op instagram. Hier kwam ik heeeeeel veel leuke dingen tegen voor mijn planner, maar ik kwam ook de term "journaling" tegen. Het betekend eigenlijk gewoon dat je een dagboek bijhoudt.

Maar journaling is meer dan "gewoon" een dagboek bijhouden. Het zorgt ervoor dat je dieper kijkt naar je gevoel, naar wat je bezighoudt, naar herinneringen. Ik schrijf vooral om dingen van mij af te schrijven. Dat heb ik altijd al prettig gevonden. Het geeft me inzicht in wat er gebeurt is en het laat me vaak op een andere manier kijken naar een gebeurtenis. Dat geeft weer een ander inzicht over wat er gebeurt is. Maar ik schrijf ook om herinneringen levend te houden.

Als kind hield ik van tijd tot tijd al dagboeken bij. Toen was dit vooral: "en toen gebeurde dit, en toen gebeurde dat". Nu ga ik dieper. Ik schrijf ook op wat er gebeurde, maar wat voor mij nu vooral belangrijk is ik schrijf ook over hoe ik mij op dat moment voelde. En is dat gevoel terecht. Soms krijg ik door het schrijven ineens een heel ander beeld van de situatie. Het zet voor mij de dingen even op een rijtje. Maar ik schrijf ook over andere onderwerpen zoals: mijn droom, leuke, moeilijke maar ook gekke gebeurtenissen, maar ook over het verleden, hoe was ik vroeger en op wat voor manier ben ik veranderd. Ik vind dit erg leuk om te doen. Ik hou ervan om terug te kijken en dan vooral naar de mooie momenten. Maar ik vind het ook leuk om vooruit te kijken, na te denken over wat er in de toekomst voor mij in het verschiet ligt. Ik kan me daarin echt laten gaan en een beetje doordraven. Heerlijk is dat!

Ik heb voor Sinterklaas het boek: "Hartschrift" van Coby Kremer gekregen.  Het onderschrift luidt: "Dichter bij je hart met pen en papier." Hierin staan allemaal opdrachten om over te schrijven. Het doel hiervan is om jezelf nog beter te leren kennen en dichter bij jezelf te komen. Het klinkt misschien een beetje zweverig, maar het zijn wel erg leuke opdrachten om te doen. Je schrijft steeds kleine stukjes, dus het hoeft ook niet veel tijd te kosten. bijvoorbeeld: "Wat heeft jou naam je te zeggen?" "Wat wilde je worden als kind en ben je dit uiteindelijk ook geworden?" "Met wie of wat vergelijk jij jezelf?"
Ik schrijf af en toe aan een opdracht en ik vind dat erg leuk om te doen. Het geeft me inzicht in wie ik ben en hoe ik over sommige dingen denk.
Hieronder de uitwerking van een van de opdrachten:
De opdracht was om de letters van je naam onder elkaar te zetten en bij elke letter een woord te bedenken dat bij je past. Voor mij was vooral de laatste letter erg lastig, maar het is gelukt!

Ik decoreer mijn schrijfsels ook. Dit doe ik met washitape, stickers of gewoon met gekleurde pennen. Ik probeer het wel rustig te houden, het is dus niet meer decoratie dan tekst, maar het maakt het boekje wel leuker om door te bladeren en terug te lezen.

Het schrijven heeft me het afgelopen jaar veel geholpen. Door de dingen van mij af te schrijven haal ik de dingen uit mijn hoofd en zet ze op papier. Het zorgt ervoor dat ik minder aan het malen ben en dus ook beter slaap.

Er wordt aangeraden om dagelijks te schrijven, maar dat doe ik niet. Ik pak mijn dagboek er af en toe eens bij, op een moment dat mijn hoofd vol zit. Als ik dan begin te schrijven merk ik dat mijn hoofd langzaam aan leger wordt en dat voelt goed. Het is zeker iets dat ik vol ga houden.

Een jaar later

Het is alweer een jaar geleden, een JAAR!

Een jaar geleden nam ik afscheid van mijn werk. Het was een afscheid met een dubbel gevoel. Ik nam afscheid van iets wat ik leuk vond om te doen, ik nam afscheid van iets dat mijn kinderdroom was. En aan de andere kant was het ook een opluchting. Een opluchting omdat ik ook afscheid nam van iets wat niet goed voor mij was, van iets waar ik en mijn gezin aan ten onder gingen.
De druk, de vele extra taken, het was voor mij teveel. Ik kon de balans niet meer goed krijgen tussen werk en privé.

Nu een jaar later ben ik nog steeds blij met en ook trots op mijn keuze. Ik heb er geen spijt van. Maar al met al is het toch ook best een pittig jaar geweest. Want ondanks dat er rust kwam was en is er ook grote onzekerheid over de toekomst. Vind ik wel een nieuwe baan, zo niet gaan we het financieel dan wel redden? Een nieuwe baan is ook wel weer spannend. Het wordt geen onderwijs, dus iets waar ik weinig tot geen ervaring in heb. Is er een bedrijf of organisatie die mij een kans wil geven? En het solliciteren vind ik ook wel lastig. Wat wil ik eigenlijk? Hoe maak ik een goede sollicitatiebrief? Allemaal vragen en onzekerheden waar ik mee worstel.
En het stoppen met werken, het afscheid nemen van mijn kinderdroom is toch ook moeilijker geweest dan ik dacht. Het is als het ware toch een rouwproces geweest. Ik moest het boek naar het verleden sluiten en dat koste me meer moeite dan ik had verwacht. maar inmiddels kan ik zeggen dat het boek echt gesloten is. Ik wil niet weer terug naar het onderwijs en kijk vooruit, naar de toekomst.

Toch heeft dit afgelopen jaar me ook heel veel leuks gebracht. Ik ben gestart met een outplacementtraject waar ik veel geleerd heb. Ik kreeg een psychologische test om te kijken wat voor werk bij mij zou passen en welk opleidingsniveau ik heb. Ik kreeg een rapport terug waar ik echt heel trots op mag zijn! Ik ben bij een stylist geweest voor advies over sollicitatiekleding. Ook dit was erg leuk en leerzaam. Ik heb met mede werkzoekenden ervaringen uitgewisseld over het solliciteren. Ik heb een workshop gevolgd over persoonlijke presentatie. Allemaal leuke en leerzame dingen. Ik heb het gevoel dat ik mezelf echt heb ontwikkeld. Iets wat ik toen ik nog werkte minder deed, gewoon omdat het dagelijkse werk me zo opslokte.

En het allerbelangrijkste van het afgelopen jaar is toch wel dat ik meer tijd met en voor mijn kinderen heb gehad. Ik heb er echt enorm van genoten om tijd met hen door te brengen. Eindelijk heb ik de moeder kunnen zijn die ik altijd voor hen heb willen zijn. En dat is toch de belangrijkste reden geweest voor mij om een punt achter mijn juffencarrière te zetten. Hoe moeilijk het ook soms geweest is, ik heb er absoluut geen spijt van!

En dan nu. Ik ben nu aan het solliciteren. Ik ben het huis op orde aan het brengen.
Ik wil heel graag weer werken, maar thuis verveel ik me ook zeker niet. Ik ga vol vertrouwen de toekomst in en ik zie wel wat de toekomst mij brengt. Wat ik daarbij erg belangrijk vind is dat het voor mezelf en mijn gezin goed is.