De gewoonte voordat ik ga slapen!

Het is 22.45. Tijd om naar bed te gaan. Ik poets mijn tanden en ik haal mijn make-up van mijn gezicht. Als ik daarmee klaar ben doe ik altijd nog iets voor ik mijn bed in duik.

Ik ga namelijk nog even bij de kinderen kijken. Ik aai ze even over hun hoofd en geef ze nog een kusje. Soms leg ik even weer de deken over ze heen. Ik word er altijd zo blij van als ik zie dat ze lekker aan het slapen zijn. Het maakt alles wat er op een dag gebeurt, leuke dingen maar ook de moeilijke dingen, weer goed. Ze zien er dan nog zo lekker onschuldig uit. Soms heb ik het gevoel dat ze merken dat ik er ben. Het is dan net of er even een glimlach op hun gezicht komt. Of ze gaan even weer lekker liggen. Pas als ik dat gedaan heb kan ik ook met een gerust hart gaan slapen.

Ik ben hiermee begonnen toen ze nog baby waren. Eerst bij de oudste. Toen hij van onze kamer naar zijn eigen kamer ging keek ik altijd nog even bij hem voor ik zelf ging slapen. Voor mij even een controle dat alles nog goed was. Lag hij nog lekker onder z`n deken, zaten de dekens nog goed vast. In het begin controleerde ik of hij nog wel ademde. De angst van elke moeder denk ik. Hij draaide al vrij jong op zijn buik en was (en is nog steeds) een buikslaper. Ik legde hem dan weer braaf op zijn rug. Ook al wist ik dat dat weinig zin had, want hij draaide altijd weer terug. Maar meer voor mijn eigen gevoel. En toen 2 jaar later onze dochter werd geboren deed ik precies hetzelfde bij haar.

Inmiddels doe ik dit niet meer uit controle. Inmiddels doe ik dit uit gewoonte. Gewoon een geruststelling voordat ik ga slapen.

Hoe lang ik dit blijf doen? Ik weet het niet. Tot de kinderen groot genoeg zijn en ze het niet meer willen. Maar ik zal deze gewoonte met pijn in het hart loslaten denk ik. Maar voorlopig ga ik nog elke avond, voor ik ga slapen mijn kinderen een aai over de bol en een kusje geven!

DIY schoen om veters mee te leren strikken.

Het eind van de winter is inmiddels in zicht, maar toch kocht ik nog warme schoenen voor de kinderen. Want helaas waren van beide de schoenen stuk dus moesten ze nieuwe hebben. En aangezien het nog best koud kan zijn kochten we nog schoenen voor de winter.

Zoonlief zocht schoenen uit met veters. Maar hij kan nog geen veters strikken. Aangezien ik het nu toch ook tijd vind dat hij het leert bedacht ik deze DIY. Toen ik nog voor de klas stond hadden we altijd van die handige dingen waarmee kinderen konden leren veters strikken, ritsen dicht doen, knopen dicht doen, etc. Dit lag meestal in de kasten met ontwikkelingsmateriaal zodat de kinderen dit zelf konden pakken. Vooral de schoen om te leren veters strikken vond ik erg handig. Vandaar dat ik er nu zelf 1 heb gemaakt.

Benodigdheden:

• Karton (gekleurd of van een lege doos, ik gebruikte een lege doos van crackers)
• Schoen (voor het omtrekken)
• Schaar
• Lijm
• Veters (of een ander soort touw)
• Eventueel verf, stiften, stickers om de schoen mooi te versieren.

Werkbeschrijving:

Stap 1:
Trek de schoen om op het karton. Ik deed dit twee keer. Daarna knip je de schoen (of schoenen) uit. Daarna plakte ik de schoenen op elkaar. Het karton wat ik gebruikte was namelijk niet stevig, dus door twee schoenen op elkaar te plakken werd het steviger.

Stap 2:
Bij deze stap ga je de schoen versieren. Wij kozen ervoor om een kleurplaat te maken, deze uit te knippen en erop te plakken. Maar je kunt natuurlijk ook verven, stickers plakken of op een andere manier de schoen versieren.

Stap 3:
Maak gaatjes in de schoen. Wij maakten 6 gaatjes. Zorg dat de gaatjes even ver van elkaar af zitten en recht tegenover elkaar. Je kunt hiervoor een perforator gebruiken.

Stap 4:
Rijg de veter door de gaatjes. Je kunt een gewone veter gebruiken, maar wij hebben gekozen voor een stuk touw.

En nu oefenen maar. Je kunt je kind als het eenmaal kan veters strikken een veterstrikdiploma geven. Op internet zijn  hier genoeg voorbeelden van te vinden. Maar vaak krijgen de kinderen op school ook een veterstrikdiploma zodra ze hun eigen veters kunnen strikken.

Zelf groenten kweken.

 

Vorig jaar hadden ze bij de Albert Heyn een erg leuke actie met groentetuintjes. Je kreeg bij een bepaald bedrag aan boodschappen een gratis groentetuintje. Ik vond dit een leuke actie omdat ik het goed vind dat kinderen leren waar hun eten vandaan komt. Helaas is bij ons het kweken van deze groenten mislukt. Ze kwamen wel omhoog maar uiteindelijk bleken de plantjes te fragiel om uit te groeien tot groente.

Op instagram en Facebook zag ik echter regelmatig foto `s voorbij komen van mensen waarbij het wel gelukt was. Ik weet niet precies waarom het bij ons niet gelukt is. Misschien te laat overgepoot in een andere pot of juist te vroeg. In ieder geval waren de wortels van de meeste plantjes te fragiel om uit te groeien tot een goede plant.

Dit jaar doe ik weer een nieuwe poging om zelf groentes te kweken. En ik hoop dat het dit keer wel gaat lukken. Al is het maar 1 stronkje broccoli of 1 ui. Dan weet ik in ieder geval dat het wel kan lukken.

Aangezien de kinderen nu vakantie hebben ben ik met ze naar de tuinland gegaan. Ik heb zelf wat groentes uitgezocht en ook de kinderen mochten wat uitzoeken. Een tijdje geleden kocht ik bij de Lidl kweekkastjes. Eenmaal thuis heb ik samen met de kinderen de zaadjes gezaaid. Nu staan ze in de vensterbank en wachten we rustig af of we dit keer wel het geluk hebben dat we groente uit eigen tuin kunnen eten.

De kinderen waren weer net zo enthousiast als vorig jaar en wilden me graag helpen met het zaaien.

Ik hou jullie op de hoogte!