Spelen met snippers

Soms doen er zich momenten voor dat de kinderen onverwacht en spontaan lekker rommel kunnen maken. Bij ons thuis was gisteren zo 'n moment.
Ik had eindelijk eens tijd (en gelegenheid) om mijn papieren op te ruimen en vooral ook weg te gooien. Heerlijk!
Voor dat opruimen had ik de papierversnipperaar van mijn vader geleend. Wat overbleef waren wel 6 tassen met snippers. De reden van opruimen schrijf ik volgende week over.
Op een gegeven momen zag ik die tasen staan en bedacht ik me dat de kinderen daar ook wel erg leuk mee zouden kunnen spelen. Toen ik mijn zoon had opgehaald uit school en ze wat gegeten en gedronken hadden mochten ze van mij 1 tas leeggooien. Wat een lol hebben ze gehad! Met een aanloop erin springen, zwembad spelen, omhoog gooien alsof het sneeuw is, een kasteel bouwen, elkaar ingraven het kwam allemaal voorbij. Zij hebben ervan genoten, maar ik ook, heerlijk om ze zo te zien genieten!
Ook het opruimen daarna ging prima. Daar hadden ze ook weer lol in.
Soms moet je gewoon je bezwaren van rommel even opzij zetten en de kinderen gewoon lekker laten genieten. Iets wat ik te weinig gedaan heb en wat ik de komende periode zeker weer ga doen!

Kijk- en zoekboeken.

Wij zijn de afgelopen zomervakantie naar Oostenrijk geweest. Dit is natuurlijk een flink eind rijden. Als je met zijn tweeën bent al, maar met 2 kleine kinderen achterin helemaal. Regelmatig stoppen was dan ook een onderdeel van de reis. Verder had ik voor de kinderen een tasje gemaakt waar van alles in zat. Speelgoed, boekjes, stickers, etc. Maar voor de kinderen had ik ook de volgende 2 boeken gekocht (bij de intertoys):

Dit zijn 2 kijk-en zoekboeken. Eén voor een jongen en één voor een meisje. Onze beide kinderen vinden lezen en voorgelezen worden erg leuk. En dit is ook erg belangrijk voor de ontwikkeling. Deze 2 boeken zijn niet alleen om te lezen, maar ook om te zoeken. Op elke bladzijde staat een kort verhaaltje. Daarna moeten de kinderen de 2 personages uit het verhaaltje opzoeken op de grote plaat. Daarna staan er nog een aantal andere dingen naast de plaat die ze ook mogen zoeken. Ook staat erbij hoeveel ervan gezocht moeten worden.

Als de kinderen alles hebben gevonden staan er op de laatste pagina nog een aantal plaatjes die op elke plaat terug te vinden zijn.

Genoeg plezier voor de kinderen. Onze zoon kan dit al helemaal zelfstandig. Hij kent ook de cijfers dus wist ook precies hoeveel van alles er gezocht moest worden. Maar hij vindt het ook nog erg leuk om dit samen te doen. Onze dochter heeft hier nog wel wat hulp bij nodig. Ze kan de voorwerpen prima zelf zoeken, maar ze kent de cijfers nog niet, dus weet ze niet hoeveel. Maar beide kinderen vinden dit erg leuk om te doen.

Maar naast dat dit voor de kinderen leuk is, is het ook goed voor hun ontwikkeling. Het helpt hen later bij het leren lezen. Door goed te leren kijken naar de verschillen en overeenkomsten tussen de plaatjes ontwikkelen ze hun visuele vaardigeheden. Als kinderen gaan leren lezen is het belangrijk dat ze letters leren herkennen en ook de verschillen tussen de letters. Op deze manier wordt hier al mee geoefend. Verder ontwikkelen de kinderen hun woordenschat. Door de plaatjes te zoeken met je kind, maar ook door met je kind de grote plaat te bekijken en dat wat ze zien te benoemen of het hen te laten benoemen. Zo ben je op een leuke, ongedwongen manier bezig met de ontwikkeling van je kind.

mijn eerste week met medicijnen.

De afgelopen week was een volgende fase in de omgang met mijn ADD. Namelijk medicijnen.

Vorige week ben ik bij de arts geweest om medicijngebruik te bespreken. Er zijn verschillende vormen van medicijnen waarvan methylfenidaat de bekendste is. Dit medicijn is vooral bekend onder de naam ritalin, dit is een merknaam.

Ik wilde er eerst niet aan beginnen. Ik had op internet gelezen over de bijwerkingen, o.a. hartkloppingen, hoofdpijn, hoge bloeddruk en vanuit mijn werk had ik ervaren dat als de medicijnen niet op tijd worden ingenomen de klachten heftiger zijn. Ik had niet veel zin om totaal te gaan stuiteren.

Gelukkig kon de arts mij geruststellen. Er wordt regelmatig gecontroleerd hoe het met je gezondheid gaat. De bloeddruk wordt gemeten, de hartslag wordt gecontroleerd  en ook het gewicht wordt gecontroleerd. Want dat kan ook een bijwerking zijn, minder eetlust. Verder vertelde ze me dat de medicijnen niet afgebouwd hoeven te worden en dat je er dus meteen mee kan stoppen als er vervelende bijwerkingen zijn. Ook komen bij de meeste mensen nauwelijks bijwerkingen voor. Het verergeren van de klachten duurt ongeveer een half uur en daarna is dit weer voorbij. En niet iedereen krijgt hier last van.

De voordelen van de medicijnen zijn dat de concentratie verbeterd. De arts vertelde mij in Jip en Janneke taal wat ADD precies inhoudt. Mensen die geen ADD hebben, hebben in de hersenen een filter die ervoor zorgt dat prikkels worden genegeerd. Zij kijken dus niet op van hun werk als er een vogel voorbij vliegt of als ze geluiden horen. Mensen met ADD hebben dit filter niet. Zij reageren dus wel op die vogel en op de geluiden. Dit was voor mij erg herkenbaar. De medicijnen zorgen ervoor dat dit filter er kunstmatig komt. Voor mij uiteindelijk een reden om toch voor de medicijnen te kiezen. Ik ben toe aan rust, ik ben eraan toe om orde op zaken te krijgen. Ik ga de uitdaging met medicijnen aan!

Ik kreeg van de arts 2 papieren mee met klachten en bijwerkingen. De eerste week moest ik invullen in hoeverre de klachten en bijwerkingen voorkomen zonder medicijnen. De tweede week moest ik dit bijhouden met de medicijnen. Ik ben dus de eerste week begonnen met het bijhouden van de verschijnselen. Vooral de punten: snel afgeleid, slechte concentratie, prikkelbaar en chaotisch kwamen naar voren als punten waar ik echt door belemmerd werd. Verder komt naar voren dat ik moe ben. Dit wist ik al, maar om het nu op papier te zien staan is toch wel confronterend.

Na het bijhouden van de eerste lijst ben ik begonnen met de medicijnen. De eerste dag voelde ik me wazig en duizelig. Ik had het gevoel meteen maar weer te stoppen, want dat voelde niet goed. Toch wilde ik het nog een kans geven. Gelukkig maar, want wat een verschil! Ik was erg bang dat ik een heel ander persoon zou worden door de medicijnen. Gelukkig was dat niet het geval. De eerste keer dat ik besefte dat ik een mail had getypt  zonder op te kijken bij lawaai of beweging was fijn. Ik besefte dat ook pas later. Bij mij werkt het. Ook reageer ik rustiger naar mijn kinderen. Ik kon nog wel eens uitvallen als het anders ging als dat ik wilde. Nu reageerde ik daar veel rustiger op. hieronder zet ik de voordelen en nadelen voor mij even op een rijtje:

Voordelen:
- Betere concentratie;
- Meer doorzettingsvermogen om taken te gaan doen en af te maken;
- Rustiger reageren naar de kinderen;
- Minder snel afgeleid;
- Harde geluiden komen minder hard binnen;
- Klachten worden bij het uitwerken van de medicijnen niet verergert, het gaat geleidelijk aan;
- Ik kan mezelf beter beheersen (minder snaaien, waar ik eerder dacht ik neem geen snoepje meer om het vervolgens toch te pakken, pakte ik het snoepje nu ook echt niet).

Negatief:
- Hoofdpijn;
- Wazig gevoel (dit verminderde na een paar dagen).

Conclusie:
Ik functioneer beter met de medicijnen. Ik heb ook het gevoel wat steviger in mijn schoenen te staan. Ik had verwacht een totaal ander persoon te worden. Hierdoor was ik eerst niet enthousiast. Maar ik blijf mezelf, met minder klachten. Ik heb hierdoor het gevoel een "beter" mens te worden. Voor mij een reden om door te gaan. Ik ben er nog lang niet, maar dit helpt mij al wel een heel stuk op weg!