zaterdag 24 oktober 2015

Naar school!


Nog 2 nachten slapen en dan is het zover. Dochterlief mag voor het eerst proefdraaien op school. Voor haar spannend, maar voor mij ook. Hoe gaat ze het vinden op school en hoe ga ik het vinden alleen thuis.

Eigenlijk voelt het een beetje dubbel. Ik zal haar missen, maar kijk er ook wel een beetje naar uit. Je leeft er naartoe. Vorig jaar toen ze 3 werd dacht ik al: "Volgend jaar gaat ze naar school, maar gelukkig duurt dat nog een jaar." En nu is dat jaar alweer voorbij en is het echt zover. Al een paar maanden merk ik dat ze eraan toe is om uitgedaagd te worden. Ze is dwars en haar grenzen aan het verkennen.

Zelf heeft ze er nu wel zin in. Lang heeft ze het volgehouden dat ze het niet wilde. Ze wilde niet naar juf. De omslag kwam toen we 3 week geleden een trommeltje gingen kopen. Met grote zorg en zelfverzekerdheid werd deze uitgekozen. En nu heeft ze er zin in. In het trommeltje komt fruit, en dan mag ik op school blijven en ga jij weg!

En stiekem kijk ik er, met een gemengd gevoel dat wel, ook wel naar uit. In mijn hoofd ben ik al lang bezig met wat ik allemaal ga doen als ze op school is (al zal van de helft wel niks terecht komen). Maar ik vind het ook spannend. Zal ze het wel leuk vinden, hoe zal ze het gaan doen op school, zal ze wel vriendinnetjes krijgen? Het zal vast allemaal goedkomen! Ze heeft eerst nog de steun van grote broer aangezien ze bij hem in de klas komt, een stoere groep 2 jongen.

Ik heb er alle vertrouwen in dat het goed gaat komen, maar ik zal haar ongelofelijk missen!




maandag 5 oktober 2015

Mijn "drukke" agenda.


Wat ik nu ga doen is eigenlijk een "no go" in bloggersland. Vertellen waarom ik de afgelopen tijd minder heb geblogd. Toch heb ik besloten om hier kort wat over te schrijven.

Ik vind het bloggen nog steeds erg leuk om te doen. Ik geniet ervan om jullie mee te nemen in mijn leven en met wat mij bezighoud. Daarom schrijf ik dit stukje ook, omdat het iets is wat mij bezighoudt, het is ook een kijkje in mijn leven!

Ruststand
Tot aan de zomervakantie ben ik vooral in de ruststand geweest. En dan bedoel ik niet dat ik dagelijks met mijn benen omhoog zat. Natuurlijk hield ik mij bezig met de kinderen en met het huishouden, maar mijn agenda was nagenoeg leeg. Ik heb dat bewust gedaan om tot rust te kunnen komen. Ik heb een moeilijke tijd achter de rug (hier lees je daar meer over) en wilde even helemaal niks. Tijdens de zomervakantie heb ik zelfs meer geblogd dan ik in de maanden daarvoor had gedaan.

En toen
Inmiddels ben ik volop aan het solliciteren en heb ik nog een aantal andere dingen waar ik mee bezig ben. Mijn agenda is voor mijn doen overvol. Mijn hoofd hierdoor dus ook. Nou heb ik een leuke agenda, maar toch liep het een beetje spaak. Ik kon het even niet bolwerken, mijn hoofd zat vol, ik vergat afspraken, of ik kwam er pas op het laatste moment achter. Of ik was de afspraak niet vergeten, maar wel om oppas te regelen. Kortom het was even weer chaos! Chaos in mijn hoofd.
Hierdoor heb ik het bloggen een klein beetje op een laag pitje gezet, even wat minder aan mijn hoofd.

En nu
Inmiddels is de rust weergekeerd. Ik heb (volgens mij) alles weer redelijk op een rijtje. Ik ken deze perioden en dat heeft alles te maken met mijn ADD. Ik weet ook dat het altijd wel weer goed komt, maar op het moment zelf levert dat veel stress op. Slecht slapen, onrustig overdag. Ik moet dan alleen de hoogst noodzakelijke dingen doen en bijzaken even links laten liggen. Nu de rust is weergekeerd, de chaos in mijn hoofd weer is opgeruimd, kan ik me weer bezig houden met wat ik echt leuk vind. En die planning..... we blijven eraan werken!

woensdag 30 september 2015

Blije momenten uit mijn blije boek, september 2015


Zo, september is alweer omgevlogen en oktober staat alweer voor de deur. Het zijn op dit moment heerlijke herfstdagen. 's Morgens al wat frisser en overdag een lekkere temperatuur en over het algemeen zonnig. Weer waar ik ontzettend van kan genieten. Omdat het alweer de laatste dag van de maand is deel ik weer wat blije momenten uit mijn blije boek met jullie. Lees (en kijk) mee wat voor blije momenten ik de afgelopen maand beleefd heb.


  • Ik heb deze maand verschillende workshops gevolgd in het kader van mijn zoektocht naar werk. Inspirerend, maar vooral ook goed voor mijn zelfvertrouwen. Ik kreeg namelijk meerdere malen te horen dat ik zelfverzekerd  overkom. Iets wat voor een zeer onzeker persoon als ik fijn is om te horen.
  • We zijn deze maand ook heerlijk een weekendje weg geweest met onze vriendengroep. We hebben er weer van genoten. Het is een traditie die we al een aantal jaren volhouden. Eerst gingen we zeilen en toen er kinderen bijkwamen mochten de kinderen ook gezellig mee en sindsdien gaan we in een huisje. Het was erg gezellig. De kinderen hebben zich prima vermaakt en wij hebben het ook genoten!
  • Ik ben met dochterlief naar de open dag geweest van school. Eind volgende maand gaat ze voor het eerst proefdraaien dus ik dacht dat het wel goed was voor haar om eens te kijken hoe het er in de klas aan toe gaat. Ze mocht meedoen met de gymles, wat ze erg leuk vond. Toen we weer naar de klas gingen om haar schoenen aan te trekken vroeg ze: "Waar is mijn stoel?" Toen ik haar vertelde dat ze die nog niet had en pas krijgt als ze echt naar school gaat was ze toch wel wat verontwaardigd. Met veel moeite kreeg ik haar weer mee. Dat geeft me veel vertrouwen voor de eerste proefdraai ochtend.
  • Ik kreeg ook te horen dat ik overkwam als een geordend persoon. Fijn om te horen omdat ik daar hard voor werk en het me behoorlijk wat energie kost. Maar deze twee boekjes houden mij toch op de been!

  • Mijn ouders waren afgelopen zaterdag alweer 48 jaar getrouwd. We hebben dit gevierd door gezellig met ons gezin ( mijn zussen en hun gezinnen en wij met ons viertjes) te eten bij mijn ouders thuis. 
  • Zo blij als een kind met onze nieuwe wasmachine. Vorige week begaf de oude het. Mijn man wilde nog een poging doen om hem te repareren, maar helaas lukte dit niet. Gelukkig kan ik nu weer wassen en de grote stapel achterstallige was wegwerken. Wat een heerlijk gevoel!
  • Trots op dochterlief die steeds beter zonder zijwieltjes kan fietsen. Ze moet nog leren om goed te remmen en af te stappen en om goed te sturen, maar dat gaat helemaal goedkomen. Nog even flink oefenen!