jongenspret.

Persoonlijk ben ik geen grote fan van pistolen voor de kinderen. Van mij krijgen ze het dus ook niet. Toch heeft mijn zoon een nerfgun. Deze kreeg hij 2 jaar geleden voor zijn verjaardag. Heel lang heb ik hem kunnen verstoppen, tot hij vorig jaar gevonden werd door zoonlief. En nu komt hij af en toe te voorschijn. Het spelen is wel gebonden aan 1 belangrijke regel: "niet op mensen schieten."

Laatst kwam hij weer eens tevoorschijn uit de kast. Mijn zoon wilde er graag samen mij mee spelen en ik bedacht dit spelletje ermee. Nou ja, zelfbedacht, eigenlijk is dit een spelletje dat al jaren bestaat en op veel verschillende manieren gespeeld kan worden. Maar wij hebben er in ieder geval veel plezier mee gehad.

Ik heb in huis een aantal ronde voorwerpen gezocht in verschillende grootte. Deze heb ik omgetrokken en in elke cirkel heb ik punten opgeschreven. En toen hadden we ons eigen dartbord. Met plak gum heb ik hem op de deur gehangen en met de nerf gingen we hier op schieten. Een succesvol spelletje, we hebben veel plezier gehad met zijn tweeën. Helaas ben ik niet zo goed in schieten en heb ik verloren.

Voor het opschrijven van de punten kreeg ik hulp van zoonlief. Gelijk een goede oefening voor het tellen en het opschrijven van de cijfers.

agenda als dagboekje

Een tijdje geleden kocht ik deze vrolijke agenda bij "Het Kruidvat."

Ik vond hem zo vrolijk dat ik hem voor die paar € niet kon laten liggen.

Ik had bedacht om deze te gaan gebruiken als een soort dagboekje. Ik wil proberen om van elke dag op te schrijven wat we hebben gedaan of wat er is gebeurt. Vooral ook om leuke herinneringen te bewaren (vast te leggen) en om het te gebruiken voor de fotoboeken van de kinderen. Ik kan dan snel terugvinden waarom bepaalde foto 's gemaakt zijn en wat er gebeurde. En ook gewoon leuk om nog eens na te lezen. Het zal de ene dag meer zijn dan de ander.

Mijn plan is om 1x in de week het boekje bij te werken. Vaak heb ik op zondag wel een momentje om daar even voor te gaan zitten. Om dingen te onhouden gebruik ik sticky notes  en die plak ik bij de desbetreffende dag. Of ik het vol ga houden weet ik niet maar voor nu ben ik helemaal bij.

Het zullen geen ellenlange verhalen worden, soms misschien zelfs puntsgewijs.

IJsvrij, leuk voor de kinderen, maar wat doet het met mij?

Wat liep deze week anders dan gepland. Zo dacht ik nog: "Lekker, morgen de kinderen weer naar school, kan ik het huis weer even goed door." Wordt de volgende morgen mijn hele planning in de war geschopt. Het ijzelde, de wegen waren spiegelglad. Om 07.15 een mailtje van school. Er was besloten dat de school dichtbleef, ivm de veiligheid van leerkrachten en kinderen. Ook manlief besloot om thuis te gaan werken.

Kortom, niet het huis door, alles wat gepland stond kon de ijskast in. Uitslapen (wat natuurlijk wel heerlijk was), rustig aan op gang komen en vervolgens naar buiten met de kinderen. Schaatsen op de weg, wandelen (of beter gezegd glibberen). Ach één dag later het huis door is ook geen drama.

Maar toch vind ik dat lastig. In mijn hoofd wordt het dan een chaos. Ik wil zoveel, maar kan op mijn manier niks meer. Ik wordt daar knorrig van. Ik wil wel iets doen, maar kom tot niks. En als ik dan ergens aan begin wordt ik "gestoord" door één van de kinderen. Even hiermee helpen, spullen pakken, ze maken ruzie. Het maakt bij mij de chaos nog groter. Uiteindelijk werd 1 dag, 3 dagen. Woensdag heb ik de kinderen als noodgreep voor de tv gezet om zelf te kunnen stofzuigen en dweilen. Pedagigisch gezien niet de beste manier, maar voor mij wel even een moment van "rust" om toch iets te doen.

Tuurlijk heb ik ook genoten van de kinderen. Wat vonden ze het leuk om te schaatsen op de weg. Wat vonden ze het leuk om door mij op de slee getrokken te worden. Tuurlijk word ik blij van die schaterlachjes van de kinderen. Maar toch overheerst bij mij een gevoel van onmacht. Maar ook een gevoel van spijt. Want wat had ik hier graag nog meer van willen genieten. Wat zou ik me graag minder druk maken over wat ik gepland had en genieten van de onverwachte gebeurtenissen zoals dit! Weer een leerschool voor de volgende keer, loslaten, go with the flow......

Maar nu, nu alles weer in het gewone is, het ijs weg is en we niet meer glibberend over de stoep hoeven te lopen. Nu komt bij mij de rust weer een beetje terug. Nu de kinderen weer naar school zijn is het stil in huis. Mis ik ze omdat ik graag nog wat leuks met ze had gedaan. Maar nu ga ik eerst het huis door, lekker schoonmaken en ze straks gezellig weer ophalen uit school en ze knuffelen en een spelletje doen!