agenda als dagboekje

Een tijdje geleden kocht ik deze vrolijke agenda bij "Het Kruidvat."

Ik vond hem zo vrolijk dat ik hem voor die paar € niet kon laten liggen.

Ik had bedacht om deze te gaan gebruiken als een soort dagboekje. Ik wil proberen om van elke dag op te schrijven wat we hebben gedaan of wat er is gebeurt. Vooral ook om leuke herinneringen te bewaren (vast te leggen) en om het te gebruiken voor de fotoboeken van de kinderen. Ik kan dan snel terugvinden waarom bepaalde foto 's gemaakt zijn en wat er gebeurde. En ook gewoon leuk om nog eens na te lezen. Het zal de ene dag meer zijn dan de ander.

Mijn plan is om 1x in de week het boekje bij te werken. Vaak heb ik op zondag wel een momentje om daar even voor te gaan zitten. Om dingen te onhouden gebruik ik sticky notes  en die plak ik bij de desbetreffende dag. Of ik het vol ga houden weet ik niet maar voor nu ben ik helemaal bij.

Het zullen geen ellenlange verhalen worden, soms misschien zelfs puntsgewijs.

IJsvrij, leuk voor de kinderen, maar wat doet het met mij?

Wat liep deze week anders dan gepland. Zo dacht ik nog: "Lekker, morgen de kinderen weer naar school, kan ik het huis weer even goed door." Wordt de volgende morgen mijn hele planning in de war geschopt. Het ijzelde, de wegen waren spiegelglad. Om 07.15 een mailtje van school. Er was besloten dat de school dichtbleef, ivm de veiligheid van leerkrachten en kinderen. Ook manlief besloot om thuis te gaan werken.

Kortom, niet het huis door, alles wat gepland stond kon de ijskast in. Uitslapen (wat natuurlijk wel heerlijk was), rustig aan op gang komen en vervolgens naar buiten met de kinderen. Schaatsen op de weg, wandelen (of beter gezegd glibberen). Ach één dag later het huis door is ook geen drama.

Maar toch vind ik dat lastig. In mijn hoofd wordt het dan een chaos. Ik wil zoveel, maar kan op mijn manier niks meer. Ik wordt daar knorrig van. Ik wil wel iets doen, maar kom tot niks. En als ik dan ergens aan begin wordt ik "gestoord" door één van de kinderen. Even hiermee helpen, spullen pakken, ze maken ruzie. Het maakt bij mij de chaos nog groter. Uiteindelijk werd 1 dag, 3 dagen. Woensdag heb ik de kinderen als noodgreep voor de tv gezet om zelf te kunnen stofzuigen en dweilen. Pedagigisch gezien niet de beste manier, maar voor mij wel even een moment van "rust" om toch iets te doen.

Tuurlijk heb ik ook genoten van de kinderen. Wat vonden ze het leuk om te schaatsen op de weg. Wat vonden ze het leuk om door mij op de slee getrokken te worden. Tuurlijk word ik blij van die schaterlachjes van de kinderen. Maar toch overheerst bij mij een gevoel van onmacht. Maar ook een gevoel van spijt. Want wat had ik hier graag nog meer van willen genieten. Wat zou ik me graag minder druk maken over wat ik gepland had en genieten van de onverwachte gebeurtenissen zoals dit! Weer een leerschool voor de volgende keer, loslaten, go with the flow......

Maar nu, nu alles weer in het gewone is, het ijs weg is en we niet meer glibberend over de stoep hoeven te lopen. Nu komt bij mij de rust weer een beetje terug. Nu de kinderen weer naar school zijn is het stil in huis. Mis ik ze omdat ik graag nog wat leuks met ze had gedaan. Maar nu ga ik eerst het huis door, lekker schoonmaken en ze straks gezellig weer ophalen uit school en ze knuffelen en een spelletje doen!

Schaatsen op de weg

Bij de titel denk je misschien, wat! Schaatsen op de weg?
Ja inderdaad, schaatsen op de weg. Dat was gisteren bij ons in het noorden van het land trending topic op facebook. En ja, ik heb er zelf ook aan meegedaan. Niet aan het schaatsen, maar aan het delen op facebook. Want mijn kinderen hebben wel geschaatst.

Gisteren hadden de kinderen hun tweede extra dagje kerstvakantie. Maandag ook al door een studiedag van de leerkrachten. Toen konden de kinderen al genieten van sneeuw.

En vandaag dus weer. Dit keer door de ijzel. En niet een klein beetje ijzel, maar echt een flinke laag ijs op stoepen en wegen. Manlief besloot al om thuis te blijven omdat er werd gewaarschuwd voor ernstige gladheid. En een half uur later hadden we al een mailtje van school dat ook de school dicht zou blijven. Eerst alleen in de ochtend, maar al snel kwam er een mailtje dat er de hele dag geen school zou zijn. Nog een dagje extra vakantie dus.

's Morgens deden we eerst lekker rustig aan. En na het broodje eten zijn we naar buiten gegaan. En toen mochten de kinderen schaatsen op de weg. Vooral zoonlief had de smaak flink te pakken. Eerst met een keukentrapje en later ook los. Hij heeft een flink stuk door de straten van ons dorp geschaatst, samen met mij, dochterlief en manlief. Na deze wandeling/schaatstocht mocht dochterlief nog even schaatsen. Ze vond het erg leuk, maar was inmiddels koud, dus na een klein stukje door onze eigen straat zijn we naar binnen gegaan om op te warmen. Daar lagen ze, heerlijk onder een dekentje op de bank. Na een uurtje wilde zoonlief wel weer schaatsen, dus wederom naar buiten. En aan het eind van de middag nog even samen met papa in het donker. Hij heeft er echt van genoten.

Toen ik vertelde dat vandaag in ieder geval tot 10 uur de school nog steeds gesloten was kreeg ik als reactie: "oh, misschien kan ik dan nog wel even op de weg schaatsen!" Een hele leuke en bijzondere belevenis voor de kinderen. Dit zullen ze niet snel meer vergeten. 2016, het jaar dat begon met sneeuw, ijsvrij en schaatsen op de weg. Inmiddels hebben we te horen gekregen dat ook vandaag de scholen dichtblijven, dus weer schaatspret vandaag!